Budynki gnieźnieńskiej Starówki obejmują prowadzącą do Katedry ulicę Tumską, Rynek wraz z odnogami oraz część ulicy Bolesława Chrobrego. Sam Rynek w średniowieczu otoczony był murami. Ich pozostałości można oglądać przy ul. Farnej. Obecny układ ulic Starego Miasta narzucony został w roku 1819, kiedy to miasto odbudowywano po wielkim pożarze. Na Rynku ocalały wtedy tylko dwa budynki, które zostały od podstaw odrestaurowane w 1980 roku. Zabudowę Rynku cechuje duży synkretyzm, stojące tam bowiem domy wzniesiono w różnych okresach, prezentują zaś często odmienne style architektoniczne. Niektóre ozdobiono gzymsami, balkonami i fryzami. Centrum Rynku otoczone jest herbami miast powiatowych Wielkopolski, które umieszczone zostały w chodniku.
    Przy ul. Tumskiej na początku XIX wieku wzniesiono piękne, piętrowe budynki mieszkalne z niezwykłymi fryzami ozdobnymi, przedstawiającymi motywy floralne czy antyczne. Dziś na parterach znajdują się tam liczne restaurację i kawiarnie, które zachęcają turystów do spędzenia w nich chwili odpoczynku. W obrębie starówki znajdują się także dwa kościoły: św. Trójcy oraz oo. Franciszkanów.
     Wychodząca z Rynku ul. Chrobrego, będąca główną arterią miasta rozpoczyna się deptakiem, wzdłuż którego ciągną się kamienice z początku XX wieku. Sukcesywnie zastępowały one wcześniejszą, parterową zabudowę miasta. Warto tam zwrócić uwagę na klasycystyczny Ratusz projektu Schildnera, wzniesiony w 1830 roku, w  którym znajduje się dziś Urząd Stanu Cywilnego. Odbywające się tam często śluby sprawiają, iż deptak w każdy weekend ożywa nie tylko gwarem turystów, ale także życzeniami gości weselnych i śmiechem młodych par.