STYCZYŃSKI, TADEUSZ - ur. 13 IV w Śremie jako syn nauczyciela Wincentego i Modesty z Kunowskich. Po ukończeniu szkoły średniej podjął naukę w seminarium duchownym w Poznaniu i Gnieźnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1894. Początkowo był wikarym w Inowrocławiu i Gnieźnie, w 1913 objął probostwo w Grodzisku. Był wybitnym kaznodzieją. W okresie zaborów włączył się w walkę społeczeństwa polskiego z germanizacją. Na swym pierwszym wikariacie zorganizował Pol. Tow. Przemysłowe, co było przyczyną odmówienia mu przez władze pruskie nominacji na stanowisko katechety w gimnazjum w Inowrocławiu. Położył duże zasługi w rozwoju pol. organizacji na terenie Grodziska. Był przewodniczącym Tow. Robotniczego, Samopomocy Żeńskiej i Kółka Rolniczego. W 1908 został wybrany posłem na sejm pruski z okręgu Kościan – Śmigieł – Grodzisk - Nowy Tomyśl. W sejmie tym zasiadał do 1918, będąc sekretarzem Koła Polskiego.
    W swych wystąpieniach wielokrotnie krytykował system germanizacji. W okresie I wojny światowej należał do działaczy tajnego Międzypartyjnego Komitetu Obywatelskiego, przekształconego w 1918 w Centralny Komitet Obywatelski. Podczas Powstania Wlkp. stworzył na terenie Grodziska i pow. grodziskiego pierwsze zręby pol. administracji państwowej. W 1918 powierzono mu stanowisko przewodniczącego Rady Ludowej i Powiatowej Rady Ludowej w Grodzisku. Rok później (1919) został przewodniczącym Rady i także członkiem Wydziału Powiatowego w Grodzisku. Założył koło Tow. Narodowo-Demokratycznego, przekształconego w 1919 w Związek Ludowo - Narodowy, i był jego przewodniczącym w Grodzisku. W latach 1919-27 przez dwie kadencje wybierano S. posłem na sejm. W sejmie należał do Klubu Narodowego, a jednocześnie zasiadał w Radzie Naczelnej Związku Ludowo-Narodowego w Warszawie. Dał się poznać jako doskonały mówca i współautor szeregu ustaw z zakresu ochrony pracy, oświaty, opieki społ. i spółdzielczości. Piastował również szereg stanowisk kościelnych - w 1925 został kanonikiem, a następnie prałatem i infułatem w metropolitalnej kapitule gnieźnieńskiej oraz radcą kurii gnieźnieńskiej. Działalność społeczno - polityczną kontynuował w Gnieźnie. Należał do organizatorów Tow. Pol.-Czechosłowackiego w Gnieźnie. W 1929 był radnym i przewodniczącym rady miejskiej Gniezna. Ze względów polit. zmuszony był ustąpić ze stanowiska przewodniczącego w 1930, zachowując mandat radnego. Należał do SN, wchodził w skład komitetów wyborczych na terenie Gniezna, przygotowujących wybory do sejmu w 1928 i 1930, i był członkiem Rady Powiatowej SN na pow. gnieźnieński. W okresie okupacji niemieckiej został aresztowany 6 X 1941 i w tym samym miesiącu wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie zginął 6 II 1942.
    Tekst: Wielkopolski Słownik Biograficzny, PWN, 1981, Zygmunt Kaczmarek.

Urząd Miejski w Gnieźnie

Realizacja: IDcom-web.pl

Zdjęcia: Jerzy Andrzejewski oraz Archiwum UM