ĆWIKLIŃSKI, LUDWIK - ur. 17 VII w Gnieźnie jako syn organisty i kantora katedry Wojciecha oraz Cecylii z Buszkiewiczów. Po zdaniu matury w rodzinnym mieście w 1870, studiował filologię klasyczną we Wrocławiu i Berlinie, gdzie w 1873 uzyskał doktorat za pracę Quaestiones de tempore, quo Thuddides priorem historiae suae portem composuerit.
    Po krótkim pobycie we Włoszech otrzymał w 1876 nominację na prof. filologii klasycznej uniwersytetu we Lwowie, gdzie pracował do 1902. Zasiadał w sejmie krajowym galicyjskim, był posłem do parlamentu austriackiego, W 1893 założył Pol. Tow. Filologiczne, w 1894 skupiające najwybitniejszych ówczesnych filologów czasopismo "Eos", którego redaktorem był przez 7 lat. W okresie 1902-19 przebywał w Wiedniu, najpierw jako szef sekcji, a od 1917 jako minister oświaty. W 1919 osiadł w Poznaniu i podjął intensywne prace naukowe. Był organizatorem i prezesem pozn. koła Pol. Tow. Filologicznego oraz organizatorem Tow. Przyjaciół Biblioteki UP. Z jego inicjatywy odbył się I Zjazd Słowiańskich Filologów Klasycznych (Poznań 1929), współdziałał również przy organizowaniu II Zjazdu (Praga 1931). Był prof. honorowym UP (1927), doktorem honoris causa uniwersytetu w Krakowie, Lwowie i Wiedniu, od 1893 członkiem korespondentem, od 1904 członkiem zwyczajnym AU, czynnym członkiem Czeskiej Akad. Nauk oraz wielu tow. naukowych w kraju i za granicą.
    W czasie okupacji niemieckiej został wywieziony do obozu koncentracyjnego, następnie wrócił do Krakowa, gdzie znalazł schronienie w przytułku w klasztorze Kapucynów i tam zakończył życie 3 X 1943. Był żonaty ze Stefanią Magnuszewicz. Badania Ćwiklińskiego nad literaturą grecką, historią starożytną, a także archeologią śródziemnomorską wyniosły polską filologię klasyczną na poziom europejski, a prace dotyczące dzieł Tukidydesa do dziś zachowały aktualność. Na marginesie prac naukowych ogłaszał artykuły popularyzujące nowe odkrycia i osiągnięcia filologii i archeologii klasycznej. Dla historii literatury polskiej cenne są jego prace dotyczące humanizmu polskiego, których ukoronowaniem było pomnikowe wydanie Clementis Jamdi poetae laureat! Carmina... (1930).
    Tekst: Wielkopolski Słownik Biograficzny, PWN, 1981, Izabela Teresińska.
 

Urząd Miejski w Gnieźnie

Realizacja: IDcom-web.pl

Zdjęcia: Jerzy Andrzejewski oraz Archiwum UM